Początki i pierwsi misjonarze
​
Impulsem do wspólnych działań była prośba jezuitów, którzy nie będąc w stanie sprostać ogromnej liczbie zobowiązań w diecezji gorzowskiej, zwrócili się do polskiej prowincji sercanów o pomoc. Pionierami, którzy jako pierwsi włączyli się w to historyczne dzieło, byli ks. Adam Brzeźniak SCJ oraz ks. Stanisław Mucha SCJ.
​
Rozkwit dzieła i ekspansja

​W obliczu ogromnego zapotrzebowania na misje intronizacyjne, sercanie ramię w ramię z jezuitami podjęli intensywną pracę apostolską. To zaangażowanie stało się potężnym ruchem religijnym przygotowującym naród do Milenium Chrztu Polski i otworzyło sercanom drogę do kolejnych diecezji, m.in.:
• ​płockiej,
• ​pelplińskiej,
• ​opolskiej.

Droga do samodzielności

​Ścisła współpraca obu zgromadzeń trwała do 1974 Zakończenie: Dziedzictwo polskich sercanów to nie zamknięty rozdział w kronice, ale żywe zaproszenieroku. Wówczas ojcowie jezuici, uznając profesjonalizm i doświadczenie swoich partnerów, stwierdzili, że sercanie są już w pełni przygotowani do samodzielnego prowadzenia tego dzieła.

Zakończenie: Ta dekada wspólnej pracy nie tylko otworzyła przed zgromadzeniem nowe diecezje, ale też pozwoliła wykrystalizować to, co dziś nazywamy unikalnym „stylem sercańskim”.

"Styl Sercański " - Sercańska linia papilarna

Na przestrzeni dekad wykrystalizował się unikalny „styl sercański” głoszenia Ewangelii. Jego źródłem była kontemplacja Serca Jezusa – Boga bliskiego, czułego i miłosiernego. 

Przepowiadanie sercanów nie zatrzymuje się na moralizowaniu, lecz prowadzi do osobistego spotkania z Miłością, która uzdrawia i przywraca godność.

Ten styl realizuje w praktyce testament o. Leona Dehona: „iść do ludu”, być blisko człowieka, jego ran, lęków i nadziei. 

Sercańska duchowość zawsze łączyła wymiar kontemplacyjny z wrażliwością społeczną, ukazując, że prawdziwa miłość do Bożego Serca owocuje konkretną troską o drugiego człowieka.
Papieskie potwierdzenie i współczesna kontynuacja
Wyjątkim potwierdzeniem tej drogi stał się list św. Jana Pawła II z 25 marca 2003 roku, skierowany do sercanów z okazji 25-lecia jego pontyfikatu. Papież podkreślił w nim, że misje i rekolekcje intronizacyjne „nie straciły nic ze swej aktualności” i pozostają kluczowe dla duchowej odnowy rodzin i społeczeństwa. Dokument ten do dziś stanowi dla misjonarzy krajowych swoistą „Kartę Misji”

Zakończenie: Dziedzictwo polskich sercanów to nie zamknięty rozdział w kronice, ale żywe zaproszenie. Jesteśmy tu dla Was – gotowi, by w każdej parafii i w każdym sercu budować cywilizację Miłości. Poznaj naszą aktualną ofertę i dołącz do tej drogi.