Tysiąc serii misji jedno Serce: Życie i posługa sercańskiego misjonarza

Ksiądz Adam Brzeźniak SCJ (1936–2017) był jedną z najbardziej wyrazistych postaci w powojennej historii polskiej prowincji Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego (Sercanów). Jego życie to niemal sześć dekad nieprzerwanej posługi, którą sam określał jako pasję głoszenia Słowa Bożego.

Młodość i powołanie

​Pochodzenie: Urodził się 6 grudnia 1936 roku w Hecznarowicach koło Kęt jako czwarte z dziewięciorga dzieci Ignacego i Marii. Dorastał w religijnej atmosferze – jego starszy brat Józef również został kapłanem (archidiecezji krakowskiej).

​Inspiracja: Jako ministrant był pod ogromnym wrażeniem sercańskich misjonarzy (m.in. ks. Wincentego Turka), którzy prowadzili rekolekcje w jego rodzinnej parafii. To właśnie ich styl głoszenia nauk zrodził w nim pragnienie zostania misjonarzem ludowym.

​Formacja: W 1953 roku wstąpił do nowicjatu sercanów w Stadnikach. Święcenia kapłańskie przyjął w 1960 roku.

​Misjonarz Ludowy i Dyrektor Misji Krajowych

​Ks. Adam Brzeźniak był kluczową postacią dla rozwoju tzw. Misji Intronizacyjnych Najświętszego Serca Jezusowego w Polsce:

​Pionier: W 1963 roku, wraz z ks. Janem Muchą, rozpoczął oficjalną współpracę z Jezuitami w celu krzewienia kultu Serca Jezusowego w polskich parafiach.

​Skala działań: Szacuje się, że w ciągu swojego życia wygłosił około 1000 serii rekolekcji i misji parafialnych. Przemierzył Polskę "wzdłuż i wszerz", docierając niemal do każdej diecezji.

​Funkcje: Przez wiele lat pełnił funkcję Dyrektora Misji Krajowych Sercanów, koordynując pracę grupy misjonarzy i dbając o wysoki poziom nauczania. Był również przełożonym (rektorem) w kilku domach zakonnych.

​Styl kaznodziejski: Zapamiętano go jako osobę niezwykle energiczną, o silnej osobowości i charakterystycznym, donośnym głosie, który pomagał mu w pracy w dużych parafiach.

​Ostatnie lata

​Jego główną domeną były misje krajowe. Zmarł 5 września 2017 roku w Krakowie, w 81. roku życia, będąc do końca aktywnym duchem i – dopóki zdrowie pozwalało – ciałem w służbie misyjnej.